Jedna aplikacja do obowiązków, każdy wiek — dlaczego Taskli ma motywy

Kiedy zaczynaliśmy projektować Taskli, wciąż wracaliśmy do tego samego napięcia: dziewięciolatek i piętnastolatek żyją w zupełnie różnych światach, a często dzielą to samo konto rodzinne. Jeden styl wizualny, który sprawdza się u jednego, drugiemu wyda się dziecinny albo zimny jak formularz.

Odpowiedzią, do której doszliśmy, są motywy — nie same palety kolorów, ale odrębne tożsamości wizualne, które dziecko może uznać za swoje. Pod spodem wszystko jest takie samo. Zadania, kredyty, serie, obieg zatwierdzania przez rodzica, sklep z nagrodami — mechanika jest identyczna w każdym motywie. Zmienia się powierzchnia, a to właśnie ona decyduje o tym, czy dziecko naprawdę chce otworzyć aplikację.

Motyw pod wiek

Najbardziej oczywista oś to wiek. Młodsze dzieci ciągnie do cieplejszych, bardziej zabawowych światów; starsze nastolatki chcą czegoś, co nie wygląda jak „apka dla dzieciaków”. Aplikacja, którą wstyd otworzyć, to aplikacja, której się nie otwiera — więc pozwoliliśmy wyglądowi dorastać razem z dzieckiem.

Motywy nie są jednak przypisane do daty urodzenia. Spokojny, minimalny styl, który pasuje wielu dwunastolatkom, może być też właściwy dla młodszego dziecka, dla którego jaskrawe kolory są przytłaczające. My dajemy opcje; rodziny decydują.

Motyw pod to, jak głęboko chcesz wejść

Druga oś to zanurzenie — jak bardzo dziecko chce, żeby obowiązki przypominały grę. Niektóre dzieciaki kochają pełną fantazję: questy, łupy, poziomy, świat, w który można wejść. Dla nich zabawowe motywy idą na całość — z wyrazistym ruchem i growym językiem, który zamienia „wynieś śmieci” w element większej przygody.

Inne dzieci (i sporo nastolatków) uznaje to za rozpraszające. Chcą zobaczyć zadanie, zrobić je i iść dalej. Spokojniejsze motywy ograniczają teatr do czystej, skupionej listy. Ten sam silnik, zupełnie inna dawka „gry”.

Motyw pod to, czego uczysz

Trzecia oś jest tą, na której rodzicom zależy najbardziej: co właściwie chcesz zbudować. Motyw, który wszystko ubiera w zabawę, świetnie sprawdza się przy rozruszaniu opornego młodszego dziecka. Ale gdy dzieci rosną, wiele rodzin chce, żeby aplikacja modelowała coś bliższego prawdziwemu życiu — planowanie, doprowadzanie spraw do końca, zarządzanie własnymi obowiązkami bez kreskówkowego dopingu.

Dlatego bardziej dorosłe motywy wyglądają jak prawdziwy tracker, a nie zabawka. Przejście od „questu” do „zadania” jest na ekranie drobne, ale znaczące w wymowie: po cichu sygnalizuje, że ufasz dziecku odrobinę bardziej.

Zmiana niewiele kosztuje

Dzieci wybierają motyw podczas pierwszego uruchomienia i mogą go zmienić w dowolnej chwili w swoim profilu. Przy zmianie nic nie ginie — zadania, historia, kredyty i serie przechodzą razem. To wyłącznie kosmetyka, więc eksperymentowanie jest bezpieczne, a zmiana zdania w porządku.

Widok rodzica nie zmienia się nigdy, niezależnie od motywu wybranego przez dziecko, bo to spójny nadzór sprawia, że całość pozostaje do ogarnięcia. Chcieliśmy, żeby Taskli było czymś, co dziecko wybrało samo — a właściwy motyw, dobrany do wieku, nastroju i celu, to mały, ale istotny element tej układanki.

Ciekawi Cię, dzięki czemu mechanika pod spodem nadal motywuje? Przeczytaj, dlaczego serie działają na nastolatki.